و اين بت بزرگ را قرآن هوى و هوس مىداند و مىفرمايد : آن كسى كه از هوى و هوس متابعت كند بت‌پرست است . « افرايت من اتخذ الهه هويه و اضله الله عليٍ علمٍ » ( جاثيه 23 ) « اى پيغمبر ! آيا مىبينى يعنى حتماً مىبينى افرادى كه خدايشان خودشان هستند » خداى اينان هوى و هوسشان است و خداوند زنگ خطر مىزند و مىفرمايد : « اضله الله علي علم » اگر اين بت در انسان زنده باشد دانسته گمراه مىشود و مىداند كه راه خطرناكى است اما در همان راه مىافتد و مىرود و « اضله الله علي علم » ولو اينكه از نظر عقيده اعتقاد دارد به اينكه خدا يك است و دو نيست يعنى از نظر فلسفه وعلم كلام هضم كرده و استدلال هم مىكند ، در گفتن اين چنين است اما از نظر دل بت‌پرست و هوى پرست مىباشد و اين اشكال كار است . قرآن شريف با كمال صراحت مىفرمايد كه اين آدم ، بت‌پرت است و به اين گونه شرك « شرك خفى » يا به عبارت ديگر و بهتر « شرك اخلاقى » مىگويند كه انسان را بيچاره مىكند . اگر انسان خودپرست شد هر چه صحنه برايش جلوتر بيايد وضع براى او خطرناكتر مىشود . يعنى اگر يك افرادى را پيدا كنند كه بتوانند خودپرستى خود را بر آنها تحميل نمايند فرعون خواهند شد . مىگويند فرعون اول كوزه‌گر بود كه براى فروش كوزه وارد